Na pewno jeszcze wszyscy pamiętacie głośny program telewizyjny „Chcę być piękna”, do którego zgłaszały się dziewczyny zazwyczaj nie najmłodsze z różnymi wadami ciała (mały biust, duży tyłek, nieciekawy nos itp.), a po zabiegach na koszt programu, w wysokości do 60 tysięcy złotych, były nie do rozpoznania – młode i piękne. Więcej »
Pięćdziesiąt procent ludzi na całym świecie uprawia seks w samochodzie. Polacy nie są w tyle – do miłości “na czterech kółkach” przyznaje się tyle samo ankietowanych!
Datę 3 czerwca 2003 roku Mathias Lanzie zapamięta do końca życia. Tego dnia 23-letni Niemiec, jadąc autostradą A4 niedaleko Kolonii, zabrał do samochodu autostopowiczkę, uprawiał z nią seks i spowodował wypadek.
Biegli sądowi badający sprawę orzekli, że powodem wypadku była ograniczona widoczność kierowcy (dziewczyna siedziała okrakiem na kierowcy plecami oparta o kierownicę) oraz to, że w momencie wypadku mężczyzna przeżywał orgazm, podczas którego jego funkcje psychomotoryczne obniżone były do poziomu porównywalnego z upojeniem alkoholowym. Dlatego przy prędkości 110 km/h Mathias uderzył w znak drogowy, barierki, a następnie uciekł z miejsca wypadku. Karę 1000 euro sąd wymierzył jednak kierowcy nie za uprawianie seksu podczas jazdy, ale za spowodowanie wypadku i ucieczkę. “To niewiarygodne, ale żadne prawo w Niemczech nie zakazuje uprawiania seksu przez kierowcę podczas jazdy” – dziwił się sędzia.
W Polsce na szczęście nie było sytuacji, żeby kierowca spowodował wypadek z powodu seksu, ale gdyby się tak stało, to kwalifikacja prawna byłaby podobna jak w Niemczech. “Polskie prawo też nie przewiduje takiej sytuacji” – twierdzi inspektor Mariusz Wasiak, radca prawny KGP z zakresu prawa drogowego. “I nie ma sensu takiej regulacji wprowadzać, bo tego typu zdarzenia na polskich drogach to jednak rzadkość. A gdyby nawet, to kwalifikacja byłaby oczywista – kodeks ruchu drogowego nakazuje zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów” – dodaje Wasiak.
Więcej »
Zanim wybierzecie się do któregoś kraju europejskiego, warto dowiedzieć się wcześniej, gdzie są plaże naturystyczne.
Na wybrzeżu Istrii znajdziecie wspaniałe plaże dla naturystów.
Równie atrakcyjne są wyspy:
Kraj ten dysponuje ponad 4700 km brzegiem morza, zarówno na lądzie jak i na wielu wyspach. Dla naturystów jest tu zorganizowanych ponad 300 plaż. Proponujemy Wam plaże Jutlandii: na wyspie Romo i Fano, natomiast z wysp bałtyckich: Bornholm, Anholt, Falster, Fyn, Lolland. Radzimy poszukać miejscowości, w których z pewnością traficie na wspaniałe plaże dla naturystów. Oto te miasta: Henne, Odder, Middelfart, Faborg, Koge, Borup, Hyllinge, Ballerup, czy Kopenhaga.
Bardzo powszechny niemal wszędzie toples, w wielu miejscach przekształca się w naturyzm. Tak jest na plażach Morza Śródziemnego, na plażach atlantyckich oraz w głębi lądu. Jeśli znajdziecie się na plażach Costa Brava, na Balearach, Costa Dorada, Costa Blanca, Costa Calida, Costa del Sol, możecie być pewni, że z satysfakcją zaspokoicie swoje naturystyczne potrzeby.
Ten kraj uchodzi wśród naturystów, za prekursora ruchu naturystycznego na Starym Kontynencie. Od niepamiętnych czasów, Holendrzy obcowali goło z naturą, i nikomu to nie przeszkadzało ani nie przeszkadza. Bez trudu znajdziecie odpowiednie miejsce dla siebie.
Generalnie w Niemczech stosunkowo dość łatwo trafić na plaże naturystów. Są one dobrze oznakowane, tablice informacyjne doprowadzą Was na miejsce, w punktach sprzedaży prasy są odpowiednie wydawnictwa. MORZE PÓŁNOCNE - (tzw. Wschodnia Fryzja) polecamy takie wyspy, jak: Borkum, Norderney, oraz miejscowość Helgoland. RZEKA ELBA – wzdłuż tej rzeki znajduje się wiele plaż naturystycznych. Polecamy “Familien Ferienplatz” w pobliżu Nordholz, gdzie swobodnie mogą wypoczywać i opalać się całe rodziny.
Równie atrakcyjne są niemieckie plaże nad Bałtykiem. Szczególnie w takich miastach, jak Lubeka czy Rostok. Ale także na niektórych wyspach jest sporo naturystycznych atrakcji. Przykładowo na Rugii, Hiddensee, Usedom (Uznam po polskiej stronie). Jeśli ktoś będzie tego lata wypoczywał w głębi Niemiec, też będzie mógł skorzystać z naturystycznych plaż. Np. w okolicach Frankfurtu nad Menem, Drezna, Monachium, Hamburga, Grainau, Hannoweru, Disseldorfu, Darmstadtu, Manchaimu, Baden-Baden, Freiburga, Bochum, Kassel, Bonn, Essen czy wreszcie na obwodnicy Berlina (Park Berliński, Europejskie Centrum Termalne, Paradise, Poczdam).
Do węgierskich plaż naturystycznych Polacy mają stosunkowo blisko. A warto się tu wybrać (szczególnie nad Balaton), chociaż możemy mieć poważne kłopoty lingwistyczne. Wystarczy znać język niemiecki lub angielski, a nawet w niektórych przypadkach także rosyjski.
Napiszcie, jakie było Wasze pierwsze wejście na plażę naturystów, czy musieliście przełamywać wewnętrzny opór? Co byście poradzili nowicjuszom, tym wszystkim, którzy zamierzają tego lata powiększyć grono rodziny naturystycznej. Piszcie, będziemy Wasze listy publikować. Wasze uwagi skrzętnie wykorzystamy przy opisywaniu naturystycznych plaż.
Barchanowy seks: w ciemności, po kielichu, pod pierzyną, z kalendarzykiem w łapie i bez gadania w trakcie, jest najprostszą drogą do impotencji. Właśnie taki stan zagroził Pynolkowi, który zaczynał mieć już trudności z dostrzeżeniem bez lupy tego, co wcześniej nie mieściło mu się w dwóch dłoniach. Koledzy z piaskownicy poradzili mu terapię w Studio DOMA, o której krążyły legendy, że nawet wysuszoną mumię przekształci w supermana. Stosowano tam proste, ale skuteczne metody terapeutyczne. Upartego leniucha wieszano do góry nogami i trzymano tak długo, dopóki nie odzyskał formy.
Na progu powitała go czerwonooka Neptunica. Skąd wylazła, diabli wiedzą. Może przyleciała na miotle z Gdańska, gdyż wymachiwała trójzębem. Na twarzy miała maskę przypominającą kaganiec i warczała groźniej od bullteriera.
Pynolek wyskoczył z ubrania w kosmicznym tempie. I szybko tego pożałował, gdyż piekielna baba chciała mu wbić młotem w tyłek wibrator. Zadanie było raczej niewykonalne, dlatego zawołała drobniutkiego blondwampirka w czerwonych slipkach. Diabelskie dziewczę związało go jak baleron i zawiesiło nogami do góry przy ścianie.
Jak ci dam, to ci dam, a jak nie, to wal się sam – zacytowała hasło reklamowe jednej z agencji towarzyskich, czekając aż podejmie trud radosnej masturbacji. Być może miał tę sztukę opanowaną do perfekcji, ale w tej pozycji mógł jedynie zrzucić na podłogę śniadanie. Panienka łaskawie zgodziła się zdjąć go ze ściany i położyć na podłodze. Wzięła dyscyplinę i upierała się przy kontynuacji onanizmu.
- Poczekaj diablico – mruknął w duchu, czując, że potencja obudziła się do życia. – Dam ci takie trzepanie, że kataru dostaniesz.
Zmiana ról nastąpiła błyskawicznie. Zanim diablica zdążyła się zorientować, Pynolek zawiesił ją pod sufitem i sprawdził głębokość cipki. Miała odpowiednie wymiary, dlatego doszedł do wniosku, że jeśli już może, to grzech się tam nie załapać. Panienka miała początkowo inne zdanie. Argumentem nie do przebicia było zamknięcie w klatce i kilka klapsów skórzaną łapką na muchy. Nie tylko nabrała rozumu, ale również ochoty na pynolka Pynolka.
Dalszy przebieg czarnej terapii nie odbiegał od gorącego standardu ostrej seks randki. Wzajemną konsumpcję seksualną przerwało wkroczenie demonicznej Ziutty II, przy której najostrzejszy średniowieczny kat może uchodzić za łagodnego baranka.
Nadrzędny cel terapeutyczny został osiągnięty. Jeżeli ktoś chce się również poddać czarnej terapii, może pójść w ślady Pynolka.
I choćby się człowiek nie wiem jak wysilał, każda rozmowa na temat pobytu nad Sekwaną kończy się tak: „A na Placu Pigalle byłeś?” I tu następuje charakterystyczne zmrużenie oka, tudzież znaczący uśmieszek. I dupa Jaś; można godzinami opowiadać o zabytkach Wersalu, obrazach impresjonistów, widokach z wieży Eiffla, autorze „Pana Tadeusza”, a słuchacze i tak jedno i to samo – PLAC PIGALLE I PLAC PIGALLE!
No więc odpowiadam na pytanie – byłem na tym słynnym placu. Położony u podnóża wzgórza Montmartre (tego z białym kościołem Sacre Coere) jest to naprawdę niepozorny placyk. Zarówno on, jak i odchodząca od niego na południowy zachód ulica noszą nazwę od Jeana Baptysty, Bogu ducha winnego, rzeźbiarza z XVIII wieku. Jeszcze w połowie XIX wieku okolice te nie miały swej skandalicznej sławy – były to właściwie przedmieścia wielkiego Paryża a w roku 1841 pod numerem 16 na placu Pigalle zamieszkali Georges Sande oraz Fryderyk Chopin. No i brzdąkali sobie na forteklapie i nie tylko.
